تبلیغات
وب سایت خبری کاردوخ - بررسی علل شکست عملیات سپر فرات / جنگیز چاندار
وب سایت خبری کاردوخ
با کاردوخ اخبار را دقیق ، سریح وبه دور از جانب گرایانه بخوانید

آرشیو موضوعی

آرشیو

← آمار وبلاگ

  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :

بررسی علل شکست عملیات سپر فرات / جنگیز چاندار

رکس تیلرسون وزیر خارجه ی آمریکا روز 30 مارس، به آنکارا سفر کرد؛ سفری که ترکیه از مدت ها پیش منتظر آن بود. یک روز پیش از این سفر بینالی ییلدریم نخست وزیر ترکیه در کمال تعجب اعلام کرد که عملیات سپر فرات، دخالت نظامی ترکیه در شمال سوریه، "با موفقیت" به پایان رسیده است. با پایان این کارزار نظامی که ترکیه بسیار لاف آن را می زد، بررسی مقدماتی آن سؤالاتی را پیش روی ما قرار می دهد از جمله اینکه: چه چیزی موجب پایان آن شد و این پایان چرا بی درنگ اطلاع داده شد؟ پس از پاسخ به این پرسش ها باید از خود بپرسیم پس از این چه می شود؟


به گزارش موکریان خبر،مولود چاووش اوغلو وزیر خارجه ی ترکیه، پس از گرفتن الباب از داعش در اواخر فوریه گفت که عملیات سپر فرات ادامه می یابد و هدف بعدی منبج و پس از آن رقه است. نه تنها چاووش اوغلو بلکه رجیب طیب اردوغان رئیس جمهور ترکیه و تصمیم گیرنده ی نهایی در مورد سیاست ترکیه در سوریه، بارها قصد ترکیه برای بیرون راندن نیروهای سوریه ی دموکراتیک و یگان های مدافع خلق (ی پ گ) از منبج و جای گزینی خود با نیروهای سوریه ی دموکراتیک به عنوان متحد اصلی واشنگتن در کارزار تصرف رقه را اعلام کرد.

ترکیه به این اهداف دست نیافت. بنابراین می توان منطقاً نتیجه گرفت که عملیات سپر فرات موفقیت آمیز نبود. نکته ی دیگر اینکه تصرف الباب توسط ترکیه و ارتش آزاد سوریه ی متحد آن سه ماه طول کشید و با تلفات نسبتاً زیادی نیز همراه بود. الباب که جنوبی ترین نقطه ای است که ترکیه در سوریه کنترل آن را به دست دارد، در حدود 18 مایلی جنوب مرز ترکیه و سوریه واقع است. 

حال سؤال اصلی این است که چرا پس از تصرف الباب یک ماه طول کشید تا آنکارا پایان "موفقیت آمیز" عملیات سپر فرات را اعلام کند؟ پاسخ این است: به این دلیل که گرفتن الباب هدف واقعی یا نهایی ترکیه نبود. هدف واقعی مجبور کردن شبه نظامیان کرد به عقب نشینی به غرب رود فرات و پایان دادن به همکاری نظامی آمریکا با کردها بود.

اما رفته رفته در ماه مارس روشن شد که این اتفاق ممکن نیست. آمریکایی ها نیروهای ویژه ی خود را از جنوب رود ساجور به شمال منبج منتقل کردند تا ترک ها متحد ناتویی شان را از اقدام نظامی علیه نیروهای سوریه ی دموکراتیکی باز دارند که آمریکا متحد اصلی خود در رویارویی با داعش در غرب و شرق فرات می داند.

چیزی که ترکیه را گیج تر کرد، این بود که روسیه در عفرین، شمال غربی ترین بخش مناطق خودگردان کردها در سوریه، با ارائه ی چتری حفاظتی به دفاع از کردها برخاست. نظامیان روسیه که به ظاهر برای نظارت بر آتش بس مورد توافق در آستانه ی قزاقستان در عفرین مستقر شده بودند، نشان خاص ی پ گ را بر لباس های شان داشتند. به این ترتیب روسیه آشکارا این پیام را به ترکیه داد که اتحاد ترکیه با مسکو در سوریه محدودیت هایی دارد و یکی از این محدودیت ها تلاش های اردوغان برای از میدان به در کردن کردها است.

آمریکا هم ماه مارس همین پیام را به آنکارا داد. اردوغان امیدوار بود که دولت دونالد ترامپ نسبت به دولت پیشین آمریکا مسیر متفاوتی را در پیش بگیرد اما سفر تیلرسون به آنکارا نتوانست رابطه ی به مشکل خورده ی ترکیه و آمریکا را نجات دهد. آمریکایی ها اشتیاقی به اینکه نیروهای ترکیه را برای عملیات پیش روی رقه، جای گزین نیروهای سوریه ی دموکراتیک کنند، نشان ندادند. مقامات ترکیه در اظهارات شان در مورد سفر تیلرسون نمی توانستند ناامیدی شان را پنهان کنند.

برای آنکارا بدترین سناریوی ممکن احتمال همکاری آمریکا و روسیه در سوریه بوده است که جای چندانی برای نقشی نمی گذارد که ترکیه می خواهد ایفا کند – اگر اصلاً جایی بگذارد. به نظر می رسد که این همان چیزی است که از عفرین تا منبج و رقه دارد اتفاق می افتد. اتحاد ضد آمریکایی ترکیه در سوریه بی فایده بوده است.

ترکیه در ماه نوامبر 2015 یک هواپیمای جنگنده ی روسی را ساقط کرد، روابط آنکارا و مسکو تیره شد و به دنبال آن روسیه مانع از حضور ترکیه در سوریه شد. بهبود روابط پس از عذرخواهی اردوغان از روسیه امکان دسترسی دوباره به سوریه را برای ترکیه فراهم کرد اما محدوده ی عمل آن محدود به حدودی بود که روسیه در منطقه ی غرب فرات مشخص کرده بود. در شمال فرات نیز این واشنگتن بود که ترکیه را با محدودیت روبه رو می کرد.

بی اعتنایی واشنگتن و مسکو به ترکیه علاوه بر دلایل سیاسی دلایل نظامی هم دارد. بر خلاف آنچه دولت ترکیه به مردم این کشور می گوید، عملکرد نظامی ترکیه طی عملیات آن در سوریه ضعیف بود. موفقیت کردها در گرفتن منبج، ترکیه را واداشت که عملیات سپر فرات را با هدف جلوگیری از اتصال دو کانتون کرد تحت کنترل حزب اتحاد دموکراتیک به عفرین آغاز کند. هدف اصلی عملیات هرگز بیرون راندن داعش از مواضع آن نبود بلکه رفع خطری بود که کردها به باور ترکیه ی ناسیونالیست اردوغان برای این کشور دارند.
مورد دیگری که در آن تظاهر به موفقیت نظامی شد، گرفتن شهر دابق از داعش بود. این شهر تنها شش مایل با جنوب مرز ترکیه فاصله دارد. گرفتن این شهر در ماه اکتبر یعنی دو ماه پس از آغاز عملیات سپر فرات اتفاق افتاد. داعش نه در دابق و نه در جرابلس مقاومت جدی از خود نشان نداد. آنها در الباب دست به مقاومت زدند و فتح شهر با پشتیبانی هوایی روسیه سه ماه وقت برد. با چنین سابقه ی ضعیفی، مسکو یا واشنگتن از نقطه نظر نظامی دلیل قانع کننده ای برای جای گزینی کردهای سوریه با ترک ها نداشتند.

کنترل 770 مایل مربع از خاک سوریه توسط ترکیه که وسط عفرین تحت حفاظت روسیه و منبج تحت حفاظت آمریکا گیر افتاده باشد، می تواند تبدیل به یک معضل شود. آنکارا تا کی به حضور نظامی خود در آنجا ادامه می دهد؟ چه می شود اگر حکومت سوریه که از نظر آنکارا مشروعیت آن محل تردید است، از ترکیه بخواهد آنجا را ترک یا به آن واگذار کند؟ سؤالی بالقوه مهم تر این است که اگر مسکو و واشنگتن با هم دست به عمل زده و از آنکارا بخواهند که نیروهای خود را از سوریه بیرون ببرد، ترکیه می پذیرد یا در برابر آنها می ایستد تا نیرویی متجاوز شناخته شود؟

سؤال آخر مسائل دیگری را نیز پیش می کشد: ترکیه می تواند به عنوان نیرویی متجاوز در سوریه دوام بیاورد؟ آیا خطر آن وجود دارد که ارتش سوریه و نیروهای مسلح ترکیه در برابر یکدیگر قرار گیرند؟ آیا ترکیه برای آنکه انزوای بین المللی اش در سوریه را از ضعف به موضع قدرت تبدیل کند، بختی دارد؟

اینها سؤالاتی است که باید در ژئوپولتیک خاور میانه به بررسی آنها پرداخت اما مانع از بررسی علل شکست ترکیه در سوریه پس از اعلام اتمام عملیات سپر فرات نمی شود.

منبع: المانیتور

ترجمه: خبرگزاری کردپرس

 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر

درباره وبلاگ

وب سایت خبری کاردوخ اخبار مناطق کوردنشین جهان را به صورت دقیق و به دون جانب داری به گروه خاصی دراختیار مردم قرار میدهد.
مدیر وبلاگ : عبدالله رسول پور

آخرین پست ها

جستجو

نویسندگان