تبلیغات
وب سایت خبری تحلیلی موکریان خبر - کردستان از رفتارهای سیاسی رنج می‌برد یا نگاهها‌ی امنیتی؟
جمعه 1396/01/11  22:17    ویرایش: جمعه 1396/01/11 22:20
نوع مطلب: مقالات ،


  محمد هادی فر در بخشی از این مقاله می نویسد: با نگاهی واقع‌بینانه به بسیاری از آنچه که از آن به‌عنوان موانع توسعه همه جانبه با تاکید بر دیدگاه امنیتی در مناطق قومی و مذهبی نام برده می‌شود می‌توان گفت قسمت اعظم آن اقدامات، مستقیم وغیر مستقیم معلول رفتار سیاسی حوزه‌های اجرایی در همه سطوح و در همه گفتمان‌های رایج کشوری در کردستان بوده است.


به گزارش موکریان خبر، متن کامل این مقاله به شرح زیر است:

نگاه امنیتی، سهل و ممتنع‌ترین گزاره‌ در تحلیل‌های امروز است که از مدتها قبل با ادبیات سیاسی کشور مانوس شده است. دقیقا معلوم نیست از چه وقت و توسط چه کسی این واژه وارد این عرصه شده اما مشخصا این بحث برگرفته از موضوع امنیت و به‌نوعی از مشتقات و از جنس آن محسوب می‌شود. امنیت، خود دارای معانی گسترده و‌ ابعاد مختلفی می‌باشد؛  به‌طوری که تاکنون کسی نتوانسته تعریف جامعی از آن ارائه دهد خصوصا در تعاریف جدید، امنیت از حوزه نظامی خارج و حوزه‌های اقتصادی و اجتماعی و همه ابعاد زندگی انسان‌ها را در برمی‌گیرد و اخیرا نیز به حوزه زیست محیطی و امنیت جهانی وارد شده است که بیشتر، از آن به‌ امنیت فراگیر تعبیر می‌گردد. عدم اجماع بر سر معنی امنیت، خود مبین گستردگی وپیچیدگی آن است که حاکی از عمیق بودن مفاهیم این واژه است و نارسایی‌های مفهومی امنیت، سبب شده که عمده نظریه‌پردازان در حوزه امنیت از آن به‌عنوان تضمین رفاه آتی نام ببرند؛ اما اهمیت امنیت تاحدی است که در منظر اندیشمندان واقع‌گرا تقدم ذاتی امنیت بر دیگر فضایل اجتماعی از جمله آزادی، امری مسلم باشد و در حقیقت فضایل اجتماعی را تابعی از امنیت بدانند.

  درتعریف دیگری نزدیک به واقعیت گفته می‌شود: امنیت عبارت است از فراغت نسبی از هرگونه تهدید و رسیدن به آرامش و آسایش؛ اما با ملاحظه ایدئولوژیکی به موضوع امنیت، معنی آن کامل‌تر می‌گردد و آن، ایجاد بستر مناسب به‌منظور رشد و تعالی گوهر انسانیت است؛ انسانی که غایت آن سعادت و عاقبت به‌خیری است. از شیواترین تعاریف امنیت در غررالحکم و درالکلم آمده است: " رفاهیه العیش فی الامن" آسایش زندگی در امنیت است. "لا نعمه اهنا من الامن" نعمتی گواراتر از امنیت نیست. نهایتا عنصر امنیت به‌قدری با اهمیت می‌گردد که در ردیف نعمت سلا مت قرار می‌گیرد "نعمتان مجهولتان الصحه و الامان" دو نعمت ناشناخته‌اند؛ سلامت وامنیت. بنابراین تعاریف، امنیت را می‌توان ابتدائا اساس تشکیل جوامع و مقوم ابناء بشر دانست که وی را از  سرگردانی صیرورت به ابدیتی مقدر تبدیل می‌کند.

متاسفانه تعریف ناقص و نارسا از مفهوم امنیت موجب گردیده همواره برداشت‌های متفاوتی از آن صورت بگیرد که بخشی از آن در حوزه‌های نظری ارائه می‌گردد که با دیدگاههای مخصوص خودش قابل ارزیابی است و در حوزه‌های اندیشه‌ای دارای شرح و جرح خاص خود می‌باشد که ورود به آن در این مقال نمی‌گنجد؛ اما برخی دیگر معمولا در کلام عاملان اجرایی دیده می‌شود که منظور اصلی این یادداشت است. ابراز این دیدگاه ازسوی برخی چهره‌های اجرایی بدون ارائه چهارچوب نظری ،غیرمسئولانه بوده وبیشتر می توان آنرا حاکی از نوعی سردرگمی  سیاسی تلقی کرد.

 واژه "نگاه امنیتی" دارای جذابیت خاصی است و بدوا کارکرد آن اغلب در انحصار منتقدین وضعیت موجود قرار داشت؛ لیکن  بر اثر تکرار، به‌تدریج حالت عادی به‌خود گرفته و بر سر زبان‌ها افتاد و از آن به بعد نقل هرمحفل گردید و کم کم قبای تبلیغات به‌تن کرد و کاربرد همگانی یافت وبدون ارائه تعریف واضح  عموما تفسیر به رای گشته درحالیکه دامنه امنیت و زیرشاخه‌ها و ابعاد آن به‌قدری گسترده است که در بسیاری حوزه‌ها موضوع امنیت نقش مکمل و حیاتی به‌خود می‌گیرد که بعضا از روی غفلت و یا عمدا از آن استفاده ابزاری می‌کنند.

 این گزاره پس از فروکش کردن التهابات سیاسی- امنیتی دهه شصت در مناطق غرب و شمال‌غرب کشور وارد ادبیات سیاسی کردستان شد. متولیان امنیت و سیاست منطقه، جزو پیشگامان رفع این پدیده و حتی تغییر نگرش عمومی جامعه نسبت به آن بودند؛ اما دو طیف از بازتولید این گزاره همواره در ادبیات خود استقبال می‌کنند اولی، جریانات دگراندیش که سهمی از قدرت ندارند و دیگری مدیران جناحی که از روی استیصال بدان متوصل می‌شوند. این پدیده به جریان خاصی مربوط نمی‌شود بلکه هر جریان سیاسی و یا شخصیت حقیقی که به نوعی بن بست کاری می‌رسد به‌منظورفرافکنی و ژست انتقادی از این ادبیات استمداد می‌طلبد. بدون اینکه هیچ‌گونه تعقلی در ورای این ادبیات و مسئولیت و جایگاه خود داشته باشند. کاربرد این ادبیات در کلام منتقدین چندان دور از انتظار نیست ولی جالب آن زمانی‌است که  مسئولین آنرا بکارمی‌برند؛ مسئولینی که خود در بخشی از پروسه امنیت قرار دارند. اگرچه نمی‌توان پدیده رفتارهای امنیتی در مناطق کردنشین را به‌طور کلی نادیده گرفت که بخشی از آن هم زائیده خشونت‌های دهه‌های گذشته است که تا کنون همواره شیب نزولی داشته و بخشی دیگر مولود سوءمدیریت‌های کلیشه‌ای ادوار گذشته وحال میباشد. بیان این موضوع از طرف مسئولین سهیم در قدرت سیاسی هدفمندانه و از سوی کسان خارج از قدرت ناآگانه می‌باشد؛ چون اولی دانسته و هدفمند به این موضوع دامن می‌زند و دومی از کم اطلاعی ساختار قدرت بدان می‌پردازد.

بنابراین می‌توان گفت قائلین به این نوع دیدگاه‌های امنیتی یا منفعلانه بدان می‌پردازند و یا بعضا شناخت مبنایی از امنیت و تعاریف متنوع و گسترده آن نداشته و تنها به‌صرف جذابیتش از آن استفاده می‌کنند که بیشتر ناظر به نازل‌ترین کاربرد معنی امنیت میباشد که آنهم معلول نا کارآمدی اجرایی و سیاسی است.

با نگاهی واقع‌بینانه به بسیاری از آنچه که از آن به‌عنوان موانع توسعه همه جانبه با تاکید بر دیدگاه امنیتی در مناطق قومی و مذهبی نام برده می‌شود می‌توان گفت قسمت اعظم آن اقدامات، مستقیم وغیر مستقیم معلول رفتار سیاسی حوزه‌های اجرایی در همه سطوح و در همه گفتمان‌های رایج کشوری در کردستان بوده است که اندکی از آن را ملاحظات امنیتی در بر می‌گیرد و آنهم به‌خاطر شرایط خاص منطقه‌ای میباشد که بعضا اجتناب ناپذیر است. تحقیقا بسیاری از ناهنجاریهایی که دیدگاه امنیتی از آن استنباط میشود عمدتا مربوط به حوزه رفتاری مدیران اجرایی است که با دیدگاه امنیتی خلط مبحث می‌گردد؛ چون این واژه یک موضوع انتزاعی‌است که انطباق آن با وقایع پیرامونی سهل نمیباشد. بنابراین هرگونه مانعی در این مناطق نمی‌تواند حتما به امنیتی ختم شود. ولی بعضا چون راهکار اجرایی آنهاکمی دشوار به نظر می‌رسد لاجرم مدیران اجرایی قبای امنیت برآن می‌پوشانند که قابل عبور نباشد. اگر کمی با سعه صدر به مسائل مطروحه نگریسته شود ، راهکارهای موارد مشابه آن با دیگر مناطق کشور می‌تواتد راهگشا باشد که هم مدیریت اجرایی را از انفعال خارج نموده و هم حدود موضوعات امنیتی ترسیم گردد که به‌راحتی هرموضوعی به امنیتی تبدیل نشود.

نمونه‌هایی از رفتار سیاسی مدیران اجرایی که نارضایتی‌آفرین بوده و به غلط آنها را به دیدگاه‌های سیاسی منتسب می‌کنند:

نا کارآمدی قدرت اجرایی و برخوردهای جناحی ورفتارهای ناصحیح با سرمایه های انسانی و مدیریت انحصاری  در استان‌های غربی که موجب ایجاد عقده‌های سیاسی گشته چه ربطی به امنیت دارد؟

تشدید فضای قوم‌گرایی با اطلاع مدیریت عالی برخی استان‌ها و نفرت پراکنی قومی از رسانه‌های مجاز توسط مدیران ارشد استانداری‌هایکه شکاف‌های قومی را تقویت نموده چه رابطه‌ای با امنیت دارد؟

وعده‌های بی‌سرانجام و غیر واقعی به مردم و انتظارسازی در جامعه توسط مدیریت کلان اجرایی که موجب رسوب مطالبات اجتماعی گشته و اجرایی نگردیده چه ربطی به دستگاه‌های امنیتی دارد؟

جامعه از فساد اداری لجام‌گسیخته و رو به رشد که در سایه بی تفاوتی مسئولین به بخش لاینفکی از سیستم اداری تبدیل شده و باورهای اعتقادی جامعه را هدف قرار داده رنج می‌برد یا دیدگاههای امنیتی؟

 بکارگیری بی‌سابقه وگسترده مدیریت غیر مرتبط با سیستم مربوطه در دولتها تنها به صرف گرایش سیاسی تولید نارضایتی کرده است یا دیدگاههای امنیتی؟

 نگاه اقتصادی و ابزاری به قدرت سیاسی برخی مدیران ارشد استانها موجب واگرایی عمومی گشته یا نگاههای امنیتی؟

ارائه آمارهای غیرواقعی از وضعیت توسعه ای مناطق در راستای پیشبرد اهداف سیاسی که خدمات گذشته گان را نامعتبر و موجب  انتظارسازی ناصواب در جامعه گشته و بدبینی عمومی نسبت به کیان مدیریتی را بهمراه دارد ، جامعه را رنج میدهد یا نگاههای امنیتی؟  

  بخش عمده مشکلات پیچیده افتصادی جامعه مربوط به این بنگاههای اقتصادی وبانکها میباشد که متاسفانه اراده ای بر رفع این معضل وجود ندارد و این مولد نا کارآمدی و نهایتا نارضایتی عمومی را بدنبال داشته است. این پدیده که روح و روان جامعه را مضطرب وپریشان کرده چه ربطی به دیگاه امنیتی دارد؟

عدم استفاده بهینه از ظرفیت مدیریتهای ملی بنفع مردم وتوسعه منطقهکه در دولتهای گذشته بعنوان فرصتی برای هردو جناح سیاسی کردستان بوجود آمد وموجب سرخوردگی و پراکندگی نیروها گردید چه ربطی به امنیت دارد؟    

  اگر چنانچه نارضایتی‌های عمومی و موانع توسعه همه جانبه در مناطق قومی ومذهبی احصا و رفتارهای سیاسی مدیران اجرایی از آنها منها شود، حاصل آن مطالبات کف جامعه ‌است که پذیرفتنی‌است و جامعه با آن تاحدودی کنار خواهد آمد. مع الاسف فرافکنی‌های غیر مسئولانه مدیران و اظهارات غیر کارشناسانه نا آگاهان، هردو موجب  خلط این موضوع گردیده  و فضای حقیقی را به فضای غیر واقعی سیاسی تبدیل کرده‌اند که در آن ظرفیت‌های نظام به شدت نادیده گرفته شده و همه چیز با معیار منافع شخصی و گروهی گره خورده است. این تنها بخشی از نارسائیهای مرسوم در حوزه اجرا بوده که پایان ناپذیرست. این مواردی چند درحوزه اجرا بود. حوزه مجلس و برخی نمایندگان آشفته تر از آن است که بتوان راجع به آن به جمع بندی رسید. 
منبع:کردپرس

   


نظرات()  
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر

وب سایت خبری تحلیلی موکریان خبر

وب سایت خبری تحلیلی موکریان خبر